Splijting

Ons lichaam is net een wandelend geschiedenisboek, waarin alles terug te vinden is. Wij hebben niet alleen een geheugen in ons hoofd wat herinneringen voor ons bewaard. Er bestaat ook een lichaamsgeheugen dat traumatische ervaringen bewaart. Het kan zijn dat de misbruikervaring of verwaarlozing helemaal uit het bewustzijn is verdwenen, toch laat het lichaam merken dat er iets onopgelost is.
De splijting die door het misbruik en geweld wordt aangebracht is dat we naast het overlevers-deel ook een bevroren deel in ons meedragen. Deze innerlijke splijting in ons kan erg zeer doen. Letterlijk kunnen sommige mensen voelen waar de scheiding in hun lichaam loopt. Het kan lichamelijke klachten geven waarvan de oorzaak in de medische zorg niet gevonden wordt.

Als je goed luistert naar je lichaam dan kun je het verhaal dat het wil vertellen waarnemen. Maar de reactie op pijn en gevoelspijn is meestal verdoving, vermijding en afleiding zoeken. Signalen die het lichaam kan geven: allerlei pijn, schrikken, je bevuild voelen, je ‘afwezig’ voelen. Het lichaam dat zo zwaar voelt als een zandpop (moe en zwaar) of een lichaam dat slap voelt als een lappenpop: geen ‘bodem onder de voeten’ alleen ‘het hoofd’ voelt zwaar op de schouders.