Erkenning

Hoewel er verschillende vormen van misbruik zijn, met ieder op zichzelf staande kenmerken, is het meestal zo dat de verschillende vormen juist niet afzonderlijk gezien kunnen worden. Of het nu om emotioneel-, psychisch-, of seksueel misbruik gaat. Of vormen van lichamelijke- of narcistische mishandeling of verwaarlozing. Of huiselijk geweld. Ze overlappen elkaar in een bepaalde mate zoals een aquarel met overvloeiende kleuren. Zo is het met misbruik, mishandeling en verwaarlozing ook.
Binnen mijn jarenlange persoonlijke- en professionele ervaring met misbruik heb ik ervaren dat het herkennen en erkennen, het serieus nemen van alle signalen en pijn door het misbruik een belangrijke stap is binnen de therapie. Dat het misbruik ‘een naam’ krijgt, hoe pijnlijk soms ook. Dat het in ieder geval van binnenuit niet meer vermeden of bestreden wordt. Dit kan diep gaan binnen het gevoel van eigenwaarde. Een ‘naam’ geeft bestaansrecht. “Ik ben verwaarloosd in mijn jeugd” of “Er is incest met mij gepleegd”. De vaak jarenlange ontkenning, van buitenaf en vaak ook van binnenuit, gaat daarmee stap voor stap naar de achtergrond.